De file voorbij
Zo af en toe had ik al eens gehoord van ‘het nieuwe werken‘, of HNW, zoals het populair wordt afgekort. Ik had er nooit serieus over nagedacht – het kleine bedrijf waar ik werkte, hield zich daar volgens mij toch niet mee bezig. We hadden het prima voor elkaar in ons kantoorgebouw.
Toen ineens de huurprijs omhoog ging, begon mijn baas her en der een paar mensen vragen te stellen. Hij kwam ook naar mij toe. Hij vroeg me of ik er moeite mee zou hebben een dag of twee per week vanuit mijn eigen
huis te werken. Als hij dat bij een paar medewerkers kon regelen, kon hij een andere ruimte huren – een kleinere, goedkopere ruimte. Daarbovenop hoefde hij me ook geen reiskosten te betalen en konden autolease contracten die afliepen niet meer allemaal verlengd te worden.
In eerste instantie wist ik niet wat ik ervan moest denken. Normaal gesproken was de autorit naar mijn werk het moment waarop ik in mijn hoofd een knop omzette; mijn gedachten gingen in die tijd van ‘thuis’ naar ‘werk’, zodat ik optimaal kon presteren. Zou me datzelfde wel lukken in de korte afstand tussen mijn keuken en mijn kantoortje? Mijn baas leek te denken van wel. Hij zei me dat ik een nieuwe kantoorinrichting voor thuis zou krijgen van de zaak en een headset om met mijn collega’s te praten door middel van MS Lync software. Dat zou me al helpen om wat meer een kantoorgevoel te krijgen.
Na een paar weken zat ik dus op mijn nieuwe bureaustoel. Kop koffie in mijn handen, headset op mijn hoofd. Via Microsoft Lync overlegde ik wat met een collega (die ook vanuit thuis aan het werken was) over een nieuwe opdracht. Toen we zo tien minuten bezig waren, was ik al helemaal vergeten dat ik thuis zat. De knop ging om zonder dat ik in de gaten had en voor ik het wist, was de werkdag voorbij. Ik sloot mijn computer af en zocht mijn autosleutels. Pas nadat ik die vijf minuten aan het zoeken was, realiseerde ik me dat ik thuis was. Ik hoefde niet eens de file in!
Met mijn telefoon stuurde ik mijn baas een tekstbericht. ‘Prachtig idee, dat nieuwe werken!’
Forty-Love
Het is erg pijnlijk als je last hebt van je onderrug, dat heb ik wel ervaren. Tijdens een tenniswedstrijd schoot het ineens in mijn onderrug. Ik kon niet meer op of neer. Gelukkig kon mijn maat mij naar huis brengen.
De huisarts zei de volgende dag dat ik een spit had in mijn rug: door middel van pijnstillers en spierontspanners moest mijn rug weer tot rust komen. Na een aantal dagen kon ik weer bewegen. Het ging steeds beter maar ik bleef last houden van een zeurende pijn.
Na een aantal maanden stond ik weer op de tennisbaan en durfde ik het aan om weer de strijd aan te gaan met mijn maten. Maar het lukte niet meer als voorheen. Na het tennissen had ik meer last van mijn rug. Een van mijn maten raadde me aan om eens naar een chiropractor te gaan. Dat klonk mij in de oren als een bottenkraker.
Tijdens de eerste afspraak werd mij al duidelijk dat een chiropractor veel meer doet dan alleen het kraken van botten. Er werd een uitgebreide bodyscan gemaakt waardoor de chiropractor precies kon zien waar de blokkades in mijn lichaam zaten. Volgens haar was er een blokkade ter hoogte van mijn lumbale wervel ontstaan door door overbelasting en dat veroorzaakte de pijn. Ik had daardoor last van een geïrriteerde zenuw.
Ik ben in totaal vier keer bij de chiropractor langs geweest. De behandeling bestond eruit dat ik op een speciale behandelbank moest liggen. De bank bestond uit delen die konden worden weggeklapt. Als de chiropractor een deel wegklapte, veranderde er iets in de stand van mijn wervels. Ook drukte ze op de wervels en met een soort van prikpen werden de zenuwbanen geactiveerd. Het was helemaal niet pijnlijk. Wel was ik de uren erna erg moe van de behandeling en had ik een lichte spierpijn. Door veel water te drinken zakte dit weg. De chiropractor gaf ook voedingsadviezen.
Na vier behandelingen was de pijn helemaal weg. Ik kan alles weer; sporten zonder pijn en mijn werk in de bouw gaat ook weer prima. Ter ontspanning blijf ik na het sporten regelmatig naar sauna peize gaan om mijn lichaam volledig tot rust te laten komen. Die combi is ideal. Kortom een aanrader : de chiropractor!
Break the habit
Stoppen met roken, dat moet je gewoon doen. Dat zei ik vorige week tegen mijn collega op het werk. Hij was net als ik van plan om na 10 jaar roken te stoppen. Zijn verhalen dat hij nu echt wilde stoppen, had ik lang genoeg aangehoord. Hij was dan ook verbaasd toen ik hem vertelde dat ik was gestopt. Zo maar, cold turkey. Ik moet eerlijk zeggen, ik had er genoeg van. Ik wilde niet meer afhankelijk zijn van sigaretten en geen stress meer als je ‘s avonds nog maar één sigaret in huis hebt.
Na drie dagen merkte ik al dat het mis zou gaan en rookte stiekem een sigaret. Tot vreugde van mijn vriendin, omdat ik inmiddels zo’n chagrijnige #$!% geworden was dat relatietherapie nabij was. Waar was ik mee bezig? De nicotinepleisters hadden niets opgeleverd, net als de nicotinekauwgum. Nadat ik opnieuw stiekem een sigaret rookte, zag ik op de stoep een oude krant liggen en las de advertentie van iemand die een stoppen met roken hypnose aanbood. Ik twijfelde. Juist die methode wilde ik niet doen, omdat ik er geen heil in zag. Ik nam een flinke trek van mijn sigaret, pakte de krant en besloot toch om deze laatste kans te wagen.
De therapeut bleek ook nog eens in de buurt van mijn werk te wonen. Een sympathieke man, die totaal niet zweverig overkwam. Ik mocht nog gewoon een sigaret roken. De eigenlijke hypnose kwam geloof ik na het vierde of vijfde bezoek. Hij vertelde me een verhaal, ik concentreerde me en hoe het verder ging, ik weet het niet meer precies. Ik weet wel nog precies dat ik in het verleden een roker was en dat ik nu niet meer rook. Ik ben een niet-roker geworden. Mijn collega denkt nog steeds dat het cold turkey was. Laat hem dat maar denken, dat is niet mijn probleem. Ik weet wel beter.
Check de site van stoptips.nl voor iedereen die van die peuk af zou willen. Break the habit!


